Նոր Գարուն

 Քեզ ըսպասող չըմընաց,
Ո՞ւր ես գալի, ա՛յ գարուն.
Գովքդ ասող չըմնաց,
Զուր ես գալի, ա՛յ գարուն։

Սեւ-մութ պատեց աշխարհին,
Սար ու ձոր դառան արին,
Մեզ վայ բերեց էս տարին.
 Ո՞ւր ես գալի, ա՛յ գարուն։

Բիւլբիւլը գայ՝ թող ձէն տայ,
էյ ո՞վ պիտի քեզ խնդայ,
էլ ո՞ր սիրտը կը թնդայ.
Զուր ես գալի, ա՛յ գարուն։

Բիւլբիւլն եկաւ՝ վարդ չունի,
Ծաղկոցը կայ՝ վարդ չունի.
Էլ ո՛վ ա որ դարդ չունի.
Ո՞ւր ես գալի ա՛յ գարուն։

Դու ետ բերիր հաւքերին,
Ո՞նց տէր ըլնեն բըներին.
Էլ տեղ չկայ մեր երկրին.
Զուր ես գալի, ա՛յ գարուն։

Աշուղի բերանը փակ,
Սազ-քեամանչէն փակի տակ,
Սիրտն ա էրւում անկրակ.
Ո՞ւր ես գալի, ա՛յ գարուն։

Քեզ ըսպասող չըմընաց,
Զուր ես գալի, ա՛յ գարուն.
Գովքըդ ասող չըմընաց.
Ո՞ւր ես գալի, ա՛յ գարուն։

 Յովհաննէս Յովհաննիսեան